Bijzonder landschap

23 september Gîte Nada

Henk en Wil zaten lekker droog achter de ramen in een soort van huiskamer. Het was inmiddels 16.00 uur en het was door de regen al erg donker buiten. Maar in de Gite stonden alle radiatoren voluit open. Om 19.00 u. Was de avondmaaltijd dus er was nog even tijd voor een dutje. Dat dutje werd al gauw 1 uur. Wil knapte daar lekker van op. Er waren totaal 15 gasten, allemaal Fransen. Het werd een gezellige boel daar in het niet al te grote huiskamertje. Gelukkig spraken er een paar wel wat Engels. Een heerlijke maaltijd werd het: vooraf crudité en helaas bij het hoofdgerecht weer het gestoofde varkensvlees.

Na een goede nacht voor allebei, begon vandaag de wandeldag van Henk en Wil weer om 8.30 u. Het was mistig buiten maar al na een half uur begon de zon deze te verdrijven. Het eerste deel ging door een moerasachtig landschap. Hier en daar waren er daarom vlonders aangelegd maar bij een ervan was de doorgang gewoon niet mogelijk door de vele regen van gisteren. Daarom maar een alternatief proberen, zo dachten ze, door het zompige land. Henk dacht het gevonden te hebben maar toen hij de stap waagde bleek dat een verkeerd beslissing en Henk belandde languit in het water. Ze ploeterde verder naar het pad. Gelukkig bleek alleen de broek en kousen van Henk nat te zijn. En zo slim als Henk is hoefde hij alleen maar het onderste deel ervan af te ritsen. Droge kousen werden uit zijn tas gevist en ze konden weer verder. 
Het tweede deel van hun wandeling ging door een wel heel  bijzonder gebied. Henk en Wil waren op een soort hoogvlakte beland. Het was winderig en koud, maar het panorama waar ze doorheen gingen, ervaarden ze als verstillend. Het had de sfeer ook wel van een Iers landschap. De velden waren omringt door muurtjes (van gestapelde stenen) en hier en daar de welbekende koeien. Ook helemaal geen bomen hier. Een watertje kronkelde erdoor heen. Dit traject was zeker 10 km lang, het kon voor hun niet lang genoeg duren, zo mooi vonden ze het. Maar er moest een afslag genomen worden en via een dorpje en nog 2 heuvels op en af kwamen ze aan in Nasbinals. Ze slapen hier in een een oud semenarie, een heel groot gebouw. Het interieur lijkt  daar ook wel een beetje op. Het wordt gerund door een vrijwilliger en zij gaat vanavond voor ons koken. Er staat een hele grote bak met gesneden courgette in de keuken. Nou ze laten zich weer verassen!