Een honds dagje

8 oktober: vandaag de laatste wandeldag en Henk en Wil hebben nog een overnachting gehad tussen Escamps en Cahors De Chambre d’hotel lag boven op een heuvel, dus nog even als slot van 7 oktober een klimmetje. Mevrouw Silvie deed het voor het eerste jaar. Nou Henk en Wil zagen en ervaarden dat ze nog veel moet leren over gastvrijheid. 
 

Om 8.45 u. Gingen ze weer op pad, eerst weer de heuvel af maar al gouw moesten ze ook weer een heuvel over. Er moest 90 m hoogte overwonnen worden. Dat is gelukt en de verdere route ging over makkelijke bewandelbare paden. Het is weer veel heuvelachtiger geworden, een heel ander panorama als de dag ervoor. Wat wel grappig was is dat een hond hun vanaf het begin van deze dag heeft begeleidt. Opeens kwam hij uit de bosjes vandaan en is bij hun gebleven tot Cahors aan toe. Aan het gezicht van Henk kon je aflezen dat hij er niet blij mee was maar Wil vond het wel vertederend. De hond wist precies de weg. Toen ze de stad inkwamen zorgden dat wel voor gevaarlijke situaties in het verkeer. Op een gegeven moment werd de hond belaagd door een andere hond. Het baasje van die hond ging zich er mee bemoeien, en Henk en Wil gingen toch maar verder. Ze hebben de hond niet meer gezien. De hond had een band om met een telefoon nummer. Wil hoopt dat ze het baasje hebben gebeld zodat die twee weer herenigd zullen worden.

Cahors is een grote en drukke stad. Weer even wennen aan al dat verkeer. Bij binnenkomst bij de brug werden ze door een man in een huisje welkom geheten. Een soort van pelgrimsvereniging die dat deed. Ze kregen een stads plattegrond en ze konden hun vragen kwijt. Hij bood hun thee aan. Verder gingen ze weer, nu naar het toeristenbureau, daar konden ze hun tassen stallen zodat ze vrij de stad in konden gaan. Ook daar weer veel informatie. Ze hebben alvast de treinkaartjes voor donderdag gehaald en hebben de oude stad bekeken. Wil heeft voor een lieve vriendin die wat steun kan gebruiken een kaarsje aangestoken in de cathedral.